Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ, Çukurova Üniversitesi, iortas@cu.edu.tr

20 Şubat 2010 tarihinde ULAKBİM de yapılan toplantıda Türkiye’nin Bilimsel Yayın politikası konusu bir günlük bir çalıştay ile masaya yatırıldı. Çalıştaya ULAKBİM bünyesindeki dört veritabanı grubunun üyeleri katıldılar. Yaşam Bilimleri Veritabanı gurubu üyesi olarak ben de toplantıya katıldım. TÜBİTAK başkanının danışmanı sıfatı ile Prof. Dr. İsmail Hakkı Demirel Türkiye’nin bilim politikası var mı? başlıklı sunusu ile Dünyada son yıllarda hangi bilimsel alanlarda daha çok bilimsel araştırma ve yayın yapıldığını karşılaştırmalı olarak sundular. Türkiye’nin dünyadaki yerini de ortaya koydular. Çizilen Türkiye resmi toplantıdaki akademisyenlerin kafasında bıraktığı sonuç, dünyada yıllık makale üretme potansiyeli yönünden 19 sıradaki ülkemizin ürettiği makalelerin değer görmesi bakımında dünyada aynı ağırlıkta olmadığı görülüyor. Nüfus büyüklüğü üzerinden bin kişi başına bilim insanı, bilimsel araştırma kapasitesi, yapılan yayınların atıf alması yönünden pek de istenilen düzeyde olmadığımız görülüyor.
Toplantıda Doç. Dr. Tulga Ulus Türkiye’de üretilen bilimsel bilginin ekonomiye ve endüstriye dönmediğini belirterek Türkiye’nin bilim politikalarının belirlenmesi ve bunun içselleştirilmesi gerektiğini belirttiler. Dr. Elif Gürses ULAKBİM’in 2010 yılı hedeflerini anlattılar toplantıda Türkiye kaynaklı dergilerin indekse geçmesi konusunu gündeme getirdiler.

Türkiye Bilimsel Yayın Göstergeleri Dünyanın Göstergelerine Göre Ne Durumdadır?
TÜBİTAK ULAKBİM yönetimi tarafından son yıllarda 1981-2007 arasında Türkiye adresli olarak üretilmiş bilimsel yayınların sayısı ve etki değerini “Türkiye Bilimsel Yayın Göstergeleri (II)” adlı kitapta toplamış bulunuyor. Kitap http://www.ulakbim.gov.tr/cabim/yayin/tbyg_1981_2007/index.uhtml adresinden indirilebilir.
Kitap bir bütün olarak Türkiye dışındaki 44 ülke, AB-27 ve OECD ülkelerinin bilimsel yayın sayısı ve etki değerleri karşılaştırmalı olarak yapılmıştır. Türkiye adına üretilen yayınlar, 8 ana konu ve kategori kapsamında yer alan 250 alt bilimsel disiplin düzeyinde incelenmiştir.
Mevcut hali ile yıllık yayın sayısı sıralamasında Türkiye 2007 yılında 19. ve 2008 yılında ise 18. Sırada yer almaktadır. Ancak 1981-2007 yılları ararsıda üretilen makale, derleme ve not türündeki yayın sayıları yönünden 45 ülke arasında kümilülâtif alarak 26. sırada bulunuyor.
Her bir bilim alanı ayrı ayrı olarak 44 ülke ile karşılaştırmıştır. Yetkililer tabloları nasıl okuyorlar bilmiyorum ancak sayısal rakamlar ülkemizin bilimsel olarak ürettiği yayınların pek de başka bilim insanları tarafından kullanılmadığı görülmektedir. Türkiye adresli makalelerin etki değeri birçok ülkeden çok çok geride bulunmaktadır. Hatta toplam üretilen makale sayısı yönünden bizden çok geride olan ülkelerden de çok gerideyiz. Türkiye adresli olarak üretilen makalelerin aldığı atıf sayısı ve etki değerleri yönünden ise bilim dalları yönünden çok daha gerilerde olduğu görülüyor. Türkiye’de üretilen yayınların çoğunluğu tıp ve pediatri alandın da olmasına rağmen etki değeri yönünden en geride olduğumuz görülüyor.
Kitapta Türkiye adresli üretilen bilimsel yayınların etki değeri düzeyi ise Dünya, OECD ülkeleri ve AB-27 ülkeleri ortalama değerlerinin yaklaşık üçte biri kadardır. 1981-2007 döneminde ülkemizde üretilen yayınalar, hem AB-27′ nin ve hem de ABD’ nin % 1,8′ i kadar olduğu görülüyor.

Türkiye’nin Dünya Çapında Öncü Olduğu Bilim Dalları Var mı?
Prof. Dr. İsmail Demirel söz konusu kitaptaki verilere dayanarak ülkemizin bilimsel olarak dünyadaki yerini sunmuştur. Sayın Demirel’in sununda 2000-2007 yıllarında dünyada 8 bilimsel alanda en çok çalışılan ve bilimsel makalelerin yıllar itibarı ile karşılaştırmalı olarak işlenmiştir.
Çoğunlukla malzeme, biyokimya, Elektrik ve elektronik, bilgisayar bilimleri, moleküler biyoloji, fizik, kimya, nöroloji, cerrahi bilimler ve matematik en çok çalışılan konular olarak öne çıkmaktadır. ABD bu 8 alanda temel kabul edilerek diğer ülkelerin bu eksendeki etkinlikleri değerlendirilmiştir. Karşılaştırmaya Avrupa birliği, Japonya, Çin, Rusya, Hindistan ve Brezilya karşılaştırmaya alınmıştır. Türkiye de karşılaştırmaya alınmış. Durum doğal olarak vahim. Türkiye’de öne çıkan alanlar ise çoğunlukla cerrahi bilimler, çocuk hastalıkları, kimya mühendisliği, veterinerlik ve ezacılık alanında en çok yayınların yapıldığı görülmektedir. 2007 yılında dünyada tıp, matematik, kimya, malzeme bilimi, biyokimya, çevre konuları öne çıkarken, Türkiye’de en çok yayın yine tıp, kimya, nöroloji, gıda, kalp damar cerrahisi, veterinerlik alanında daha fazla yayın yapılmaktadır. Ancak yayınların etki değerinin yayınların sayısı ile ters orantılı olduğu görülmektedir.

Sosyal Bilimler Yönünden de Dünya Sıralamasına Göre Geride
Sosyal bilimlerde de Türkiye’nin karnesi ne yazık ki çok da istenilen düzeyde değildir.
Dünyada sosyo-ekonomik durma bağlı olarak 5 fen bilimleri alanında yapılan yayın’a karşılık bir sosyal bilimler yayını yapılmaktadır. Avrupa’da bu oran 7:1 oranındayken Türkiye’de bu oran 27:1 düzeyindedir.
Toplantıda haklı olarak bazı konular tartışma yarattı. Örneğin Tıp bilimleri konusunda çok fazla yayın yapılmasına karşın etki değeri konusunda çok geride olmamızın neden sorgulanmadığı. Türkiye olarak bunca yayının ülke ekonomisine ne kazandırdığı sorusudur. Batıda yapılan yayınların teknolojiye dönüşmesi kadar, ilgili ülkelerin ürettiği teknolojinin satılması ile ülkelerin ekonomilerine katkı sağlandığı, ancak ülkemiz düşük kaliteli yayın yapmaktadır sorusu soruldu.

Üniversitelerin Bilimsel Kaliteye Önem Vermesi Gerekiyor
Tıp veri tabanından Prof. Dr. Tayfun Özbey sorunun üniversitelerden kaynaklandığını belirterek. Üniversitelerin akademik aşama politikasının birçok yönden niteliği düşük yayınların yapılmasına neden olmakta olduğunu belirttiler. Sayın Özbey kalitesi düşük yayınların ve araştırmaların en önemli nedenin de üniversitelerde temel bilim politikalarının ve felsefelerinin olmamasına bağlı olduğunu belirttiler. Ayrıca bu durumun bir etik sorunu da olduğunu söylediler. Özbey’in önerisi gerçekten çok önemli. Öneri olarak YÖK ve üniversitelerin akademik aşama ve yükseltmelerde niteliği düşük yayın anlayışından vaz geçmesi ve kalite unsuruna yer vermesi gündeme geldi. Yaşam Bilimleri Veri Tabanında Prof. Dr. Hakan Yardımcı son yıllarda Ankara Üniversitesi senatosunun akademik yükseltmelerde ULAKBİM veri tabanında taranan dergilerde yer alan makaleleri belirli bir puan verilmesi önerisini benimsediğini söyledi. Bu girişimin akademik yayıncılığın kalitesinin artması için bir umut olarak görülmektedir. Umudumuz diğer üniv

Üniversitelerin Araştırma Stratejileri İle Bilimsel Makale Kalitesi Yükselebilir
Bilimin günümüzde araştırma temelinde pahalıya yapılması, bunun sonucunda düşük kaliteli yayınların çıkması doğal olarak artık sorgulanmayı gerektirmektedir.
Her üniversitenin veya araştırma kuruluşun da araştırma ne için yapılıyor?
Makale ne için yapılıyor? Üretilen makaleler Ülkemizin Hangi ihtiyacına cevap vermektedir?
Üniversitelerin belirli bir hedefi ve stratejisi var mı? Üniversitenin temel felsefesi var mı?
Üniversite yöneticilerinin bilimsel kapasitesi ve etkinliği nedir?
Bilim insanlarının belirlenmiş hedeflere yönlendirilmesi, belirli bir ruh ve amacın kazandırılması sağlanmış mıdır?
Sık sık benim de sorduğum bir soru toplantıda gündeme geldi, şöyle ki, yapılan yayınların çoğunluğu akademik aşama için yapılıyor. O zaman da yapılan yayınlar ülkemizin hangi temel sorusuna cevap vermek için yapılmaktadır? Bilimsel yayıncılık stratejimiz var mı? Ülkemizin bilimsel bir hedefi ve stratejisi var mı? Soruları üniversitelerin araştırma potansiyeli ve bilimsel yayın kalitesi açısından hayatı önem taşımaktadır.

Bilimsel Veriler Karar Vericiler İçin Önemli Bilgi İçermektedir
Her bilim disiplininin dünyadaki ağırlığı ve etki değerlerini görmek için hazırlanan kitap ülkemiz bilim politikansa yön veren Hükümet, YÖK, TÜBİTAK, TÜBA, Üniversiteler için önemli bir çalışma. Yöneticilerin yanında her bilim disiplinin bağlı olduğu bölüm, anabilim dalları ve bunların dernek ve vakıfları içinde kendi bilim alanlarındaki resmi görmesi bakımından önemli bir şanstır. Kendi bilim dalımla ilgili olarak durumumuzun beklenenin gerisinde olacağını beklemiyordum. Umarım üniversiteler bu verileri kullanarak yayına dayalı akademik aşama ve yükseltme yerine bilimsel niteliğe dayalı bir politikaya geçerler.
Sonuç olarak ülkemiz bilimsel makale sayıları yönünden son yıllarda önemli bir gelişme gösterdi. Ancak makalelerin atıf alması ve etki değeri yönünden dünya ortalamasının çok gerisinde yer almaktayız. Bugüne kadar niteliği düşük üretilen makalelerin bilimsel gelişmeye ve ülke ekonomisine katkıda bulunmadığı daha çok akademik aşamaya ve yükseltmeye yönelik olduğu sıkça işlendi. Ülkemizin artık belirli bir doygunluk düzeyine gelmiş olan bilimsel makale üretme potansiyelinin artık nitelikli bilimsel araştırma ve yayınlara geçmesi gerekir. Bu bağlamda ULAKBİM Türkiye’nin genel potansiyelini ve dünyadaki yerini gösteren resmini açık olarak gösterdi. Bundan sonra karar vericilerin adım atması gerekiyor. Yeniden aynı soru: Türkiye’nin Bilim politikası var mı? Bu sorunun cevabını sanırım çoğumuz biliyoruz.

Herkese merhaba,

Bir süredir başlatılan Domuz gribi konusundaki bilgilendirmeye katkıda bulunmak üzere, biraz daha “ilaç -aşı- sektörü” bilgileriyle detaylandırılmış “güncel gelişmeleri” paylaşmak istiyorum.

5 yılı aşkın bir süre gerek medikal departmanlarında gerekse pazarlama alanlarında- şu anda “aşı üreticisi” olarak da ismi geçen firma dahil- İlaç Sektöründe- çalışmış bir İmmünolog ve uzman hekim şapkamla, bu dünyayı; suyun diğer yakasından detayları ile görme şansına sahibim. Dolayısı ile hepimizi, ailelerimizi ve evlatlarımızı ilgilendiren bu konuda bilebildiğim, öğrenebildiğim her şeyi sizlerle de paylaşmak isterim.

İzin verirseniz konunun herkes tarafından algılanması için olabildiğince anlaşılır ifadeler kullanmaya çalışacağım.

Domuz gribi, adından anlaşılacağı üzere aslında domuzlara musallat olan bir grip cinsi. Ve zaman zaman besi hayvanları üzerinde ciddi salgınlar yaparak önemli ekonomik kayıplara neden olabiliyor. Yeni ortaya çıkan bir virüs de değil; yıllardır besi hayvancılığının baş belası olarak özellikle yurt dışında iyi tanınan ve korkulan bir virüs. İlk büyük “domuz gribi” salgının 1918’de olduğunu düşünürsek..

Virüsler, yaşam süreçlerinde evrim geçirmekteler ve daha dayanıklı, daha uzun yaşayan formlar haline gelmeye çalışmaktalar. Domuz gribi virüsü de diğer grip virüsleri gibi virüsün evrimi süresince ortaya çıkan türlerinden birisi. Hayvanlara musallat olan bu virüsün ortaya çıkan yeni türleri ile de insanlara bulaşabilir ve onlarda da hastalık yapabilir hale gelebilir. Bu durumdaki virüsler, zootonic (hayvan kökenli) grip vakalarına neden olabilir.

Domuz gribinin semptomları ve kliniği, normal gripten daha ağır ve tehlikeli değildir. Bu yüzyıl içinde domuz gribi salgını en son 2007 yılında Filipinlerde olmuş ve en büyük domuz telefatlarından biri yaşanmış. Şu anda ABD’de 1 milyonun üstünde domuz çiftliğinin varlığından ziyade, Dünya Sağlık Örgütü (WHO), Obama’nın endişesinin temelidir…

Hayvanlar arasında bu tip salgınlar yaşandıktan sonraki yıllar içinde de virüsün insanlarda salgınları tetiklemesi nadir değil. Çünkü hayvanları kurtarmak için yapılan ilaçlamalar; yani virüse karşı saldırı, virüsün bir kaçış yolu geliştirmesine neden oluyor ve kendilerine en yakın canlıda yaşamak üzere değişim geçirebiliyorlar.

Literatürler, bu sene ortaya çıkan Domuz Gribi vakalarının, bu virüsün insanlara bulaşması ve bildiğimiz GRIP hastalığını yapması olduğunu düşündürüyor. Ancak H1N1 İNFLUENZA için Dünya Sağlık Örgütü 11 Haziran 2009’da pandemi (faz 6) alarmı verince işler karıştı…

Aslında, domuz gribi olanların diğer grip hastalarından daha da talihsiz bir durumu yok. Bu yıl ki olayın özelliği, virüsün daha öldürücü olması değil, son yılllardaki en hızlı yayılan virüs olmasıdır.

Peki, yaygara-demeçler-telaş neden? Bunun en kolay cevabı komplo teorileri üretmek. Maalesef özellikle ülkemizde bu konuda ayrıca bir becerimiz var.

Akla ilk gelen aşı firmalarının bu konuyu alevlendirmesi ve üretilen aşılarla inanılmaz karların elde edilmesi…

İnanılması gayet mümkün bir teori ve yıllarca ilaç sektöründe çalışmış biri olarak, ilaç devlerinin fırsat varsa böyle bir fırsatı kaçırmayacaklarına eminim…

İlaç sektöründe “disesase management=hastalık yönetimi” denilen bir yöntem ile önce belli bir hastalığın altı çizilir; sonra da o hastalıkla ilgili ilaç piyasaya verilir ve satışın maksimum olması hedeflenir.

Ancak bir konuyu da atlamamak gerekiyor. O da, öncelikle ilaç endüstrisi dünyada en çok ve sıkı kontrol edilen sektördür. Bu tip manipülasyonlar, her zaman geri tepme riskini de beraberinde taşır. Tek bir ilacındaki hata yüzünden pazardan silinen ilaç devleri vardır.

Böylesi olaylarda olayın faturası, ilaç şirketinden çok o ülkenin sağlık otoritelerine kesilir. Çünkü sağlık otoriteleri, o ilaçları en ince detayına kadar incelemek ve ruhsat verme yetki ve sorumluluğundadır. Özellikle hayatı tehdit eden hastalıklar ve tedavilerinde bu tip manipülasyonları n yapılma ihtimali çok düşüktür ve astarı yüzünden pahalıdır; daha suya sabuna dokunmayan durumlarda yapılabilir.

Bununla ilgili gerçek bir örneği, yazının sonunda paylaşacağım.

Aşı konusuna gelince.. Aşı, üretilmesi en zor ve en riskli ilaç benzeri üründür. Bugün emniyetle kullanılabilecek bir aşının, ortalama imalat süresi minimum 18 aydır. Yani bir aşı üretim planlayıcısı, 18 ay sonraki aşı talebini belirleyip üretim talimatı vermelidir ve bunlar milyon dozlar olarak üretilir. 18 ay sonra durum, hiç tahmin etmediğiniz gibi çıkabilir… Ya ihtiyaç azdır milyonlarca doz aşı çöpe gider, ya da çoktur elinizdeki stok erir ve herkes size saldırır. Siz de hem kazanamadığınız para için hem de kaybolan itibarınız için tasalanırsınız.

Bu realite nedeniyle dünyada aşı üreticisi firma fazla değildir ve genelde diğer grup ilaçları ile aşı satışında ortaya çıkacak zorlukları telafi planları yaparlar. Böylesi bir dinamikle çalışan bir sektörde, manipülasyon yapma imkanı  son derece zordur..

Peki şu anda aşı firmaları, peynir ekmek gibi aşı mı satıyorlar?.. HAYIR çünkü aşıları yok. Dikkat edin Türkiye’de Bakanlık, “aşı aldık ; alıyoruz, geldi- şimdi geliyor” diye gürültü koparıyor… Düne kadar hiç domuz gribi aşısı olan var mıydı?..YOKTU. . Aşılar henüz, belirli sayıda gelecek ve Bakanlık öncelik belirlemek zorunda..

Şimdi bir de başka bir açıdan bakalım acaba bu yaygara niye. Aslında medya aracılığı ile koparılan “felaket haberleri”, dikkat ederseniz ülkelerin sağlık otoritelerinden (Sağlık Bakanlıklarından) geliyor. Bilim adamları arasında çıkıp, üstüne basa basa felaket tellallığı yapan yok. Ama ülkedeki en büyük sağlık otoritesi yani Sağlık Bakanlıkları, “ciddi ve korkutucu açıklamalar” yapmaya başlayınca onlarla baş etmenin pek yolu yok.

Sağlık Bakanlıkları niye bu kadar ön plana çıkıyor derseniz, farklı birşey bildiklerinden değil onlara ulaşan uluslararası alarm sinyalleri çok kuvvetli oldukları ve harekete geçmezlerse başlarının derde gireceği kaygısından… Dünyadaki Sağlık Bakanlıklarını bu kadar telaşlandıran kim?  WHO (Dünya Sağlık Örgütü)…

WHO, en az 10 yıldır giderek itibar kaybediyor. AIDS’de çuvalladı. Bazı ülkelerde “Tüberküloz=Verem” tarihin en yüksek boyutlarında ve dünyadaki en büyük sağlık organizasyonu, yıllardır doğru dürüst bir iş yapmıyor.

Peki, WHO’nun kaynakları ne dersiniz: Tüm üye ülkelerin yatırdığı fonlar…

WHO, böyle etkisiz olmaya devam ederse bir süre sonra varlığı bile sorgulanan bir örgüt haline gelecek. Hâlihazırda tüm ülkelerin sağlık otoriteleri için “kıble” WHO.

Peki, WHO ne yaptı; bu yıl ki “zootonic” domuz gribi salgınını biraz fazla abarttı. Bunun kötü bir tarafı da yok aslında… “Korunun temiz olun, elinizi ağzınıza burnunuza sokmayın, sağa sola tükürmeyin” gibi özellikle bizim gibi ülkelerin ihtiyacı olan telkinleri görsel ve işitsel bir kampanyaya dönüştürerek bir bilinçlendirme stratejisi için aslında masum olan Domuz Gribi epidemisini kullandı ve fakat kantarın topuzu kaçtı.

WHO gibi bir otoritenin gereğinden fazla konunun üstüne gitmesi önce ülke sağlık otoritelerinde; onların dikkatsiz ve öngörüsüz beyanları, halkta paniğe yol açtı. “Okul kapatmalar, ölüm haberleri ve Sağlık bakanlığı’nın medya ile iletişimindeki tecrübesiz ve öngörüsüzlüğü” kartopunu, tepeden aşağıya yuvarlamaya başladı..

Bu kartopu etkisini, aşı üreticileri bile tahmin edemediler. Etseler iyi olacaktı ama olmadı. İlginç bir şekilde aşı firmaları –özellikle ABD de federal sağlık otoritesinin talebi üzerine- “acele” aşı üretmeye giriştiler. Kendileri de şaşırdılar ama ABD aşı firmalarına ilk parti olarak tam 5 milyar doz sipariş verdi (Türkiye 43 milyon doz istedi). Ama aşı yok. Firmaların 18 aydan önce aşı yapamadığını hatırlayın…

Haziran ayında WHO izole virüs örneklerini firmalara verdi ve haydi çabuk aşı yapın dedi. Süratli aşı yapabilmek için de aşı firmaları eski model üretim tekniklerini kullanmak durumunda kaldılar ve başta WHO olmak üzere sağlık otoriteleri de eski model üretime göz yumdu. Firmalar deli gibi aşı hazırlamaya başladılar ve Ağustos ayında ilk partiler üretilip analize sunuldu. Alelacele de kullanılmaya başlandı. Ama küçük bir sorun vardı; bu virüs tipi ile hiç aşı geliştirmedikleri için ve eski model bir yöntemi kullandıkları için aşılar istenilen koruyuculukta değildi ve yeteri kadar antikor oluşturamıyordu…

Şimdi “aşı firmaları”, bir yandan panik içinde aşı üretip bir yandan da aşının koruyuculuğunu artırmaya çalışıyorlar ve muhtemelen işin sonunda zarar edecekler:

Çünkü yaptıkları kontrattaki miktarları zamanında teslim edemiyecekler, bu tazminat demek.. Ayrıca aşıların birçok partisi, analizleri geçemeyip çöpe gidecek; bu zarar demek.

Şu anda ilk kargaşada bu işe atlamış 3 firma dışında sadece Çinliler domuz gribi aşısı üretiyorlar onlar da kendi iç kullanımları için. Kimse de bu iste tatlı para olduğunu artık düşünmüyor.

Şimdi gelelim bu yaygara nerden çıktı konusuna…Şu anda WHO’nun tepesinde Çinli bir yönetici var; Dr. Margaret Chan. Aşağıdaki linki tıklayıp Dr. Chan’in hangi konuda uzman olduğunu ve hangi tip salgınları yönettiğini de bir okursanız artık kalanını siz yorumlayabilirsiniz.     http://www.who. int/dg/en/ index.html

Gelelim domuz gribi aşısına. Bu ne menem bir şey ki herkes peşinde ve yaptık yapacağız diye ortalık ayağa kalktı.

Yukarda ilaç firmalarının, zaman darlığı nedeniyle aşıyı eski yöntemlerle yaptığını ve otoritelerin buna göz yumduğunu söylemiştim. Yöntemlerdeki fark şu: Bugün tüm grip aşıları, memeli hayvanlardan elde edilen doku kültürlerinde üretilir ve memeli bir canlı olan insana en yakın antijenik (hastalık yapıcı) özellikte olmasına dikkat edilir ki aşıya ait komplikasyonlar -özellikle alerji- olmasın. Bu da yaklaşık 18 aylık bir süreci gerektirir.

Domuz gribi aşısı ise şu anda acele nedeniyle nerdeyse antika sayılacak bir yöntemle tavuk embriyosunda üretiliyor. Yani virüs tavuk yumurtasına enjekte ediliyor. Orda kuluçka ediliyor. Virüsler tavuk yumurtası ile beslenerek kontrollü çoğaltılıyor. Birkaç hafta içinde kuluçka bitiyor ve oluşan virüsler inaktive edilerek aşı yapılıyor. Bu, aşının ilk tarifi ; “Louis Pasteur”den kalma yöntemler ama hızlı.. Böyle yapılan aşıya gelince:

Aşı etkin olmayabiliyor. Nitekim Domuz gribi virüsü yeterince kuluçka olamıyor.

Tavuk yumurtasında bulunabilecek potansiyel alerjenler aşıyla kucak kucağa geziyor yani ciddi ve çok yan etki riski artıyor..

Batch-to-batch consitency denilen “partiden partiye devamlılık” yani kalite standardı tutmuyor; benim aşımla sizin aşınız farklı olabiliyor.

Üretici için bir problem de ciddi aşı firesi oluşması..Her yumurtadan civciv (aşı) çıkmıyor. İşin sonunda maliyet çok yükselebiliyor.

Bu tip aşının “esas tehlikesi”  şu: Aşının antijenik özelliğini artırmak için insan vücudunda kuvvetli antikor oluşturan bazı mikroplar aşıya karıştırılarak gücü artırılmaya çalışılıyor. Yani bu ekstra mikroplar, vücutta önce “erleri –sıradan-(antikor)” yapacak sonra bu askerler beraber gelen ölü domuz gribini tanıyıp vücudu koruyacaklar. Olmuyor mu oluyor ama 50 yıl önceki aşılar kadar. Bu amaçla en cok kullanılan mikrop Koch basili (verem mikrobu). Bu basil, geleneksel yöntemle öldürülüp aşıya karıştırılıyor ve aşı iki etapta etkin olabiliyor (verem mikrobu tedirgin edici olmamalı; çünkü bu aşıyla verem olunmaz ama modern bir üretim biçimi değil) Aşıya yapılan bu takviyeye “adjuvant” adi veriliyor. Aşıyı adjuvanla yapmak, aşı komplikasyonları nı artırabilir, onsuz yapmak etkinliğini azaltabilir… Simdi ureticiler bu konuda tabiri caizse, ne halt edeceğiz diye düşünüyor. Ola ki elinize bir aşı geçer üzerinde “ with adjuvant” veya “without adjuvant” yazma zorunluluğu var. Türkçesi, “iki ucu şeyli değnek” demek.

Bizim Bakanlık ne yapıyor. Gecen haftadan beri, bu işin en tepesinde ve medyaya sık çıkan kişiden alınan bilgiler, 43 milyon doz aşının 3 farklı firmaya sipariş edildiğini ortaya koyuyor. Firmalar Ekim ayında teslim edeceklerini söylemişler daha bir kutu bile gelmemişti; düne kadar. Çünkü üretilemiyor üretimde ciddi sorunlar var.

Bakanlık hem WHO’dan gelen alarm nedeniyle panikte hem de sayın başbakanımız “halkımı aşısız bırakmayın” diye talimat vermiş. Bu işi iyi bilen çok ciddi insanlar bakanlıkta mevcut, ama emir demiri kestiği için sesleri çıkamıyor biran önce aşı bulmaya çalışıyorlar. Hatta Ankara’daki Hıfzısıhha Enstitüsü bile kendi çapında aşı yapmaya girişmiş. (Yumurtaları falan delip duruyorlar.) Herkese iş çıkmış yani.

Her gün önce hangi “safları” aşılayalım diye plan üstüne plan yapıyorlar. Aşı miktarları azaldıkça da her gün hedef küçültüp değiştiriyorlar. Paralar WHO kredisinden geldiği gibi; tabi ki faiziyle geri ödenecek. Böylesi bir bilinçle, WHO’nun adeta bastırmasıyla aşılarımız geliyor

Peki, bu kadar laf kalabalığından sonra “kıssadan hisse” nedir?

Domuz gribi, normal gripten daha tehlikeli değildir.

Normal gripten korunur gibi bundan da korunmak lazım; formül basit, hijyen kurallarına dikkat: Elini her yere sokma ; özellikle ağzına burnuna..

Tuttuğunu şapır şupur öpme. Dünyanin en erkek erkeğe el tutuşan, öpüşen ülkesinde yaşadığını unutma; hemcinsinden biraz uzak dur. Karşı cinsin zaten bulaşmıyor…

Bu ilac firmalarının oyunu mu?. Bu kez değil galiba; çünkü onlar da “domuzların” altında kaldı. WHO, kaş yapayım derken göz çıkardı.

Aşı olalım m?. Şu anki üretilen aşı ile hayır. Her yıl normal grip aşısı oluyorsanız da aşağıdaki linklerden “aşılar” ile ilgili gerçekleri öğrenmenizi öneririm..

Yazının başında ilaç firmaları tarafından yapılan manipülasyonlara bir örnek vereceğimi söylemiştim. Tarihin yazdığı en sonuç veren manipülasyon ve “disease management” projesi Pfizer tarafından Viagra için yapılmıştır. Viagra, 2 yıl süren bir ön pazarlama faaliyetinden sonra astronomik bir fiyatla pazara verilmiş ve 15 günde tüm stokları bitmiştir. Viagra, piyasaya çıktığı ilk gün geri ödeme listesine girmiştir ve o dönem Sağlık Bakanlığı, vatandaşının uçkuru icin trilyonlarca lira ödeme yapmıştır. Bir delikanlı da çıkıp “bu ilaç firmalarının tuzağı, içmeyelim arkadaşlar” dememiştir. Aslanlar gibi gidip bir arkadaşa lazım diye “o mavi haplara” para yatırılmıştır.

2008 yılında Viagra ve muadili ilaçlar tam 105 milyon dolar satmıştır. Son 5 yıllık satış toplamı 450 milyon doları, sadece bu ilaçlarla geçmektedir.

Son olarak aşağıdaki linklerden sonra, “hamilelerde aşı” konusunda bir Prof Dr. Esat Orhon’un fikirlerini ve bilimsel verileri katarak hazırladığı bilgileri paylaşmak istiyorum.

http://articles. mercola.com/ sites/current. aspx

vaccination carries enormous potential to do serious damage to your health.

KAYNAK: ECZACININ SESİ

Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal ATATÜRK’ü, aramızdan ayrılışının 71. yılında sevgi, saygı,  özlem ve rahmetle anıyoruz.

Türk vatanını işgal ederek, aralarında parçalamak ve Türk Milletini yok etmek için yola çıkanların bu heveslerini kursaklarında bırakan; Türk Halkının malına, canına, ırzına, namusuna, dinine, şeref ve haysiyetine hayâsızca kasteden işgalcilerle ve onların yerli işbirlikçilerine Türk Milleti’nin büyüklüğünü ve gücünü gösteren Mustafa Kemal, bu mücadeleyi sadece Türk Milleti için değil, işgal edilen ve maddi manevi değerleri talan edilen bütün mazlum milletler için başlatmış, yürütmüş ve zaferle sonuçlandırmıştır.

Mustafa Kemal, önderlik ederek zafere ulaştırdığı milli mücadele ile, Türk tarihinin altın harflerle yazılı sayfalarını oluşturmuştur. Bu sayfalar, bugün Türk gençliğinin güç ve ilham kaynağıdır. Türk gençliği, Mustafa Kemal’i daha çok anlayarak ve Mustafa Kemal’in açtığı yoldan yürüyerek Cumhuriyet’i sonsuza kadar yaşatacaktır. Bundan kimsenin şüphesi olmamalıdır.

Mustafa Kemal, önderlik ettiği mücadele ile, dönemin en büyük sömürgeci güçlerini dize getirmiştir. Onun düşünce sistemi, sömürgeci güçler karşısında bir yol, bir panzehir, çok ciddi bir dayanak ve ilham kaynağıdır. Mustafa Kemal, aklın ve bilimin yol göstericiliğine inanmış; Milli Mücadele yıllarında bile yasama organında muhalefete hoşgörü ile yaklaşabilmiş; milli, çağdaş ve demokrat bir önder olarak, bu özellikleri ile bütün dünyaya örnek olmuştur. Bunun içindir ki, büyük emperyal (sömürgeci- küreselleşmeci) güçler ile içeride eskiye dönmek isteyenler, kol kola girmiş olarak Mustafa Kemal’i ve onun düşünce sistemini hedef almışlardır. Mustafa Kemal, Türk Milleti’nin atası; Önderlik ettiği mücadele de Türk Milleti’nin var olma mücadelesidir. Bu itibarla, Mustafa Kemal’i ve Milli Mücadeleyi küçümseyici çabaları, başkalarının amacına hizmet eden, üzüntü verici
çabalar olarak görüyoruz.

Giresun Üniversitesi, Mustafa Kemal’in açtığı ve aydınlattığı yolda, yılmadan ve yorulmadan, çok çalışmaya devam edecektir. Çünkü Türkiye’nin ve bütün dünyanın aydınlık yarınlara ulaşması, bu yolda koşarak ilerlemekle mümkün olacaktır. Onun düşünce sistemi, bir güneş gibi tüm insanlığı aydınlatacaktır. Buna inanıyoruz ve bu yolda yürüyoruz.

Ne Mustafa Kemal’den, ne O’nun düşünce sisteminden, ne de O’nun eserlerinden vazgeçeriz.

Mustafa Kemal, O’nun düşünce sistemi ve O’nun eserleri, bir bütün olarak Giresun Üniversitesi’nin güç ve ilham kaynağıdır.

Türk’ün Ata’sı ve Türk tarihinin altın harflerle yazılı sayfalarının mimarı, aziz Atatürk’ü ve O’nun silah arkadaşlarını, bir kez daha rahmetle ve şükranla anıyoruz.

Prof. Dr. Osman Metin ÖZTÜRK
Rektör

Tolga ÖZKUNDAKÇI

Evet 2009  yılının son dansı  bu  Pazar  günü Kadıköy de  Fenerbahçe  ve  Galatasaray  arasında oynanacak . İki güzide kulübümüzün  taraftarları da  maçı izlemek için statlara   yada  alternatif  alanlara  akın edecekler,  nede  olsa  iki  takımın taraftar  topluğu  ülke nüfusunun yarısına   eşit ! Belki de  fazla . Marşlar  söylenecek içecekler  yudumlanacak  , çekirdekler  yenecek ,  milyonlarca insan karnaval havasında  coşkuyla ( umarım kardeşçe  ) maçı izleyecek  doksan dakika boyunca  onlar  için  zaman  duracak , dünya  dönmeyecek  .  Sonra mı ? Galip  gelen taraf yada  bir  puan iyidir   diyenler   araçlarına binecekler ,  korna   çalarak  turlar  atacaklar  nede  olsa takımları  puan yada puanlar  almış  artık zirvedeler  .  Bundan iyisi Şam da  kayısı demiş  atalarımız   boşuna mı ? Düşünecek  başka  mevzu olası bile  değil onlar  için .  Evlerine giderken de  “ Bu iyi  geldi   tekrarlayalım ”   diyecekler    hatta  biri çıkacak içlerinde    “ Arayı uzatmayalım,  en kısa  zamanda tekrarlayalım ”  diyecek  ve   sözler verilerek aynı  coşku  ve  boş vermişlikle   evlerin yolu tutulacak .

Bunları yazarken amacım asla  insanların özgür  iradelerine  müdahale  etmek  değildi, elbette  insanlar  özgürdür . İstedikleri biçimde  yaşabilirler  ancak  !  belki  dedim evet  belki birilerini  dikkatini  çekebiliriz ?  O  doksan dakika boyunca    doğuda   Mehmetçiklerimiz  hala  operasyonlarına  devam ediyor.  Üstelik canları ceplerinde   akıllarında   sadece   vatan sevgisi . Şu  günlerde  otuz  dört  kişilik pkk  lı   sözde  barışçı  pişman diye lanse  edilen  ama ısrarla  aksini  beyan eden pkk lı grup  serbest , üstelik bu ülkede  bir  tepsi baklava  için yada  iş yeri  açıp  bu ülkeye  vergi  veren  işleri iyi  gitmediği için   çekleri karşılıksız çıkan binlerce kişi  cezaevlerindeyken .   pkk lılar   ise  pişman değiliz  demelerine rağmen   serbest  bu sözde  barışçı    bölücü hainler   serbest  bir  şekilde  aramız da    dolaşmakta . Suçlu oldukları hala kesinleşmemiş olan akademisyenler  ve  aydınlar  ise cezaevlerinde. Bu ne çelişki  bu nasıl bir  mantık anlamış  değilim.

Haydi  dostlar  şimdi  bir  eylemde  biz  yapalım  desek ! vatan için  bu vatanı bizlere  emanet  eden  şehitlerimiz  için desek .  Yaşadığımız  alanlar da   pkk  ve  onların destekçilerini  kınamak ve  protesto etmek için yirmi  dakikalık bir  eylem yapalım desek  acaba derbi  maç için bir  araya gelerek zaman ayıranların  ne kadarı  bizlerin koluna girer  ve  yanımızda  olur. Bir  tarafta derbi  için bir  araya gelen  milyonlar  Tüm  Türkiye de   vatan için vatanın sahipsiz  olmadığını  haykırmak için  yüz binler  .

Sizler  futbol  karşılaşmasını  tercih edenler   suç  sizlerin mi  elbette  hayır  suç  sizleri bu duruma  getiren sistemin   , sizler  takımlarını  alkışlayanlar  ,  zafer sarhoşu olanlar  takımlarınızı  alkışlamaya  devam edin   ben ve  ben  gibi düşünenler   istiklal marşımızın verdiği ilham ile   bu şafaklarda  tüten en son ocak olana kadar vatanı  ,şehitlerimizi ve  sınır boylarında  canları  ceplerinde  olan Mehmetçiklerimize  sunuyorum  alkışlarımızı  üstelik  ellerim şişercesine  Alkışlar    sizler  için kahraman Mehmetçikler  . Allah (c.c) hepimizin yardımcısı olsun… Dostçakalın

Dip not:

Ne  zaman adam oluruz ?   Vatanı her şeyin üstünde  sevdiğimiz  andan itibaren adam oluruz. .

TOLGA ÖZKUNDAKÇI

Güzel şeylerde  oluyor    ülkemizde diyor  bazı  çıkar çevreleri . Elbette güzel şeyler de oluyor  ülkemizde halkımız hala misak – ı  milliye  ve şehitlerine  sahip çıkıyor  bundan güzel  şeymi olur . Konuya  ilgili kişilere  duyurulur. bir  kaç dakikalığına   kendinizi  şehit  anası, babası  yerine koyun 20 yaşında  canınız   ciğeriniz  evladınız  şehit  olmuş . Bu genç yaşında  solmuş gitmiş  ne  düşünürsünüz acaba bak ülkede  güzel şeylerde  oluyor mu  dersiniz ? Yoksa  silahı elinize  alır oğlunuzun  görevinemi talip olursunuz .Yeter artık çekin ayaklarınız şehit kanlarının üstünden . Yeter  artık   daha  fazla  beslenmeyin  Şehit  kanlarından.

Sevgili Türkiyem ; Yeter artık analar  ağlamasın,  göz yaşı   dökmesin diyorlar  bu sadece  hedefleri için bir kılıf   böle lanse  ediyorlar  bizlere  dağdan inme olaylarını . elbette  bizlerde istemeyiz analar  ağlamasın  ,  göz yaşı dökmesin . Ancak bu mantılla  düşüncek olursak  O zaman ÇANAKKALE, SARIKAMIŞ, SİNA ÇÖLLERİ, BALKANLAR, MEDİNE MÜDAFASI VE  SAKARYA muhaberelerini  neden yaptı  bu  büyük millet . Amacı neydi  bu büyük milletin analar  ağlamasınmıydı ? Eli öpülesi tüm şehit analarının allerinden öperim benide  bir  evlatları bilsinler kapılarında  nöbet  tutmaya ,  her işlerini yapmaya razıyım . Eğer  analar ağlaması diye vatan peşkeş  çekilecekse  ilk benim anam ağlasın , tüm analar  ağlasın yeterki ” VATAN SAĞOLSUN ”

Bu yazdıklarım için nereden cesaret aldığımı soracak olursanız . Vatanı satanlara , soyanlara ve vatan hainlerine her  kızlığınlığımda  Ulu Önderimiz ATATÜRK ‘ ün Gençliğe  Hitabesini okumaktayım. ” MUHTAÇ OLDUĞUM KUDRET  DAMARLARIMDA Kİ ASİL KAN DA  MEVCUTTUR. ”

Gaflet ve dalalet içinde  olanlara  duyurulur .

Tolga ÖZKUNDAKÇI

Ne kadar mutluydular!

Bülent ESİNOĞLU

Yandaş televizyonların ve hükümet ile pazarlık içinde olan holding medyasının düğünleri vardı.

Havayı fişeklerle PKK’lı provokasyon gruplarının Türkiye’ye girişlerini kutladılardı.

Terörün siyasi sözcüsü, Ahmet Türk; “tutuklanmalarını kabul etmeyiz”, diyerek, gerekli ön tutuşları aldı.

Amerika, AKP ve PKK ile birlikte mükemmel hazırlanmış bir planın ilk uygulamalarına şahit olduk. Zaten festivalciler, haberi Kürt Açılımının ilk meyvesi diye verdiler.

Sevr anlaşmasının yürürlüğe girdiğini gören, yerli ve yabancı akil adamlar; sakın ha 1999’a benzemesin tembihinde bulundular.

Devlet sanki hiç yoktu.

Osmanlı’nın son günlerinde olduğu gibi, oturmuşlar Açılımları konuşuyorlardı. CNN Televizyonunda Hasan Cemal, Cengiz Çandar ve Barzani oturmuş, Amerika adına Türk Devletini yönetiyorlardı. Programın adı “tecrübe konuşuyor” du.

Amerika ile ilişkilerde tecrübeli Cengiz Çandar, Barzani ile ilişkilerde Hasan Cemal program yaparlarsa, programın adı tabi ki “tecrübe konuşuyor” olacaktı.

Boru değil, adamlar Türk Dışişleri Bakanlığının işini yapıyorlardı. Barzani devletinin ne zaman Türk Devleti tarafından kabul edileceğini görüşüyorlardı.

Tüm gece, PKK’ın meşrulaştırılması ve devletin yok sayılması ile dolduruldu.

Devletsizleşmenin festivalleştirilmesini seyrettik.

Provokasyon ve aşağılanma sarmalına alınmış halkımız suskundu. Milli kuvvetler “kağıt parçaları” ile teslim alınmıştı. Direnebilecek olanlar çoktan gladyo operasyonları ile Silivri’ye tıkılmıştı.

Halkımız milli kuvvetler ile ilgili boş böbürlenmeler alıştırılmıştı.

Milli kuvvetler çok büyüktü, çok mükemmeldi, ama tam lazım olduğu zaman, ne yapacağını NATO’ya soruyordu.

Kurtuluş Savaşında olduğu gibi, halkın uyanması için Yunan’ın İzmir’e girmesi gerekiyordu. Bu kez PKK girmişti ama uyanmak için yeterli değildi.

Açılımlara Kıbrıs’ın da ilave edildiğini Egemen Bağış söylemişti. İktidarın çözümden muradı ve anladığı vermekti.

Verdin mi çözülüyordu.

Osmanlı da çözülecek diye; verdi, verdi ama çözülmedi.

Kaosun göbeğine doğru yol alıyoruz.

Hayırlısı…

19.10.009, bulentesinoglu@gmail.com

Bülent ESİNOĞLU

Ergenekon Tertibi süresince, o kadar çok alt örgütlenme ismi zikredildi ki, neyin ne olduğunu anlamak gittikçe güçleşti.

Mahkeme sürecini, iddianameleri ve bunlara ait medya haberlerini yakından izleyenler bile kafa karışıklığı içindeler.

Sıradan vatandaşın, zaten bu olanları anlayıp bir karara varması oldukça zor. Kişi, okuduğu ne ise onu doğru diyerek bir kanaate sahip oluyor.

Ergenekon Tertibindeki Ergenekon isminin, çok tepki alması nedenini ile türev örgüt isimlerini peş peşe basına verildi.

Son yirmi yılda, var olan, olmayan ne kadar suç örgütü varsa getirip Ergenekon İddianamesinin içine koydular.

Tertibin ana hedefi, Ordu, İşçi Partisi ve milliyetçiler olduğu için isimler de buna uygun seçildi.

Karargâh Evleri, Devrimci Karargâh gibi isimler ortalıkta uçuşmaya başladı.

Okuduklarımdan anladığıma göre, Karargâh Evleri diye tanımladıkları örgüt; İşçi Partisinin Ordu içindeki örgütlenmesini belirliyor.

Devrimci Karargâh örgütü diye tanımladıkları ise, Karargâh Evlerinden bambaşka bir şey.

Gene iddianameden anladığımız kadarı ile Devrimci Karargâh örgütü, PKK ile ilişkisi olan bir organizasyon. Bostancı’da polis operasyonunda öldürülen Orhan Yılmazkaya ile ilişkisi olduğu iddia edilen bir örgüt.

Şimdi, yandaş ve holding medyasının haber diye yazdıklarına bakalım.

İşçi Partisine ve Perinçek’e bir iftira kampanyası da bu örgütler ve Aylin Duruoğlu üzerinden yürütülmektedir.

Medyada, Doğu Perinçek’in, Aylin Duruoğlu’nun tahliye kampanyasına, genç teğmenlerin de destek vermesini istediği ifade edilmektedir. Maalesef Cumhuriyet Gazetesinin imtiyaz sahibi İlhan Selçuk’un da yargılandığı bu davada Cumhuriyet Gazetesi de bu iftiralara katılmaktadır.

Perinçek 24.Mart.2008 tarihinde Ergenekon Tertibinden dolayı tutuklanmıştır. Duruoğlu ise, 1 Mayıs 2009 tarihinde “Devrimci Karargâh” örgütünden dolayı tutuklanmıştır. Yani, Aylin Duruoğlu tutuklandığında Perinçek hapistedir.

Silivri Tutuk Evinde yoğun güvenlik önlemlerinin olduğu herkesin malumudur. Yani haber yalandır.

Kaldı ki, Perinçek (eğer gerçekte var ise) Devrimci Karargâh örgütü gibi örgütlere ideolojik ve siyasi olarak taban tabana zıttır.

Mahkeme sonuçlandığında, sorumlu mevkideki birçok gazetecinin yüzünün kızaracağından eminim.

3.10.2009, bulentesinoglu@gmail.com

Daha önce birkaç kez bilimsel işbirlikleri çerçevesinde bulunduğum Belçika’nın Leuvan kentindeki Universitey Catholique de Louvain (UCL)’nin bilimsel düzeyi ve eğitim kalitesi hep ilgimi çekmiştir. COST 870 aksiyonun düzenlediği toplantıya ve çalıştaya katılmak üzere 13-16 Eylül 2009 tarihlerinde bulunma nedeniyle biraz da zaman ayırarak üniversiteyi tanımaya çalıştım. Toplantıyı düzenleyen bilim kurulu sosyal programa kent ve üniversiteyi gezdirmeyi programa almışlardı. İki uzman kenti gezdirerek üniversite ve kentin geçmişini ve tarihini anlattılar. Daha önce de üniversiteyi bilimsel olarak incelemiştim, ancak bu defa acaba buradan ülkemiz için ne çıkarabilirim diye biraz daha yakından izlemek istedim. Leuvan eski bir kent ve Lemanlerin (Hollanda) başkenti. Bürüksel yakın zamana kadar Leuvan yakınında küçük bir kasaba olarak anılırmış. Kent gerçekten tarihi bir kent, müzeleri ve sanat galerileri ile tanınıyor. Sosyal yaşamı çoğunlukla genç üniversite öğrencileri ekseninde dönüyor gibi geldi bana. Ünivers

Erasmus’un ve Big Bang’nın Teorisyeni Georges Lemaitre gibi Bilginlerin ve Filozofların Üniversitesi
University Catholique de Louvain UCL. 1425 yılında kurulan UCL Bologna gibi dünyadaki ilk üniversitelerinden olup Avrupa’nın bugünkü öncü üniversitelerinden olan Oxford, Cambridge, Paris, Coimbra ve Heidelberg üniversitelerinin anası sayılıyor.
Üniversite dünyaca bilinen bir çok ismin öğretim üyesi ve profesör olarak anıldığı bir üniversite. Hümanist Erasmus, coğrafyacı Mercator, Anatomist Vesale, Big bang teorisinin öncüsü Georges Lemaitre ve Filozof Jean Ladriere gibi ünlüler yanda Nobel ödüllü bilim adamları ve düşünürleri ile tarihi gurur yaşamaktadır. UCL bugün birbirlerine kızkardeş iki yerleşkeden (kampus) oluşmaktadır. Üniversite eğitiminin Fransızca yapılmasına Leuvan kentinin sakinleri ve öğrencileri karşı çıkması ile Fransızca konuşan ve Flâmanca konuşan iki ayrı kampusa dönüştürülmüş. Ana kampus en eski üniversite Hollandalılar tarafından kurulan ve Flemiş olan ise Leuvan’de bulunmaktadır. Leuvan eski bir Hollanda kenti oluğu için Flemiş dili konuşmaktadır. Fransızca konuşan kısmı ise Brüksel ve Louvain-la Neuve de yeniden örgütlenmiştir. 1971 yılında yeni kampus Louvain la Neuve Welloonların kalbinde kurulmuş. Ancak Tıp Fakültesi Cliniques Saint-Luc Bürükselde oluşturulmuş.

Üniversite Tam Bir Bilim Üretim Merkezidir
Ülkenin ve Avrupa’nın önde gelen sayılı üniversitelerinden. Üniversiteler özerk oldukları için sorun yerinde çözülüyor. Toplantıya katılanlara verilen kayıt çantasında üniversite katalogundaki bilgiler üniversitenin kimliğini anlatıyor. Katalogdan edindiğim bazı bilgiler şöyle; 2008 yılı verileri ile Shanghai üniversitesi kriterlerine göre Avrupa Üniversiteleri arasında 35-58 sıraları arsında, Dünyada 101-151. sıralar arasında bulunmaktaymış. 1997-2007 yıları arasında 17.629 bilimsel makale yayınlanmış. 2007 yılında 10 yeni patent alınmış. FP 6. Çerçevesinde 140 proje almışlar. 2008 yılında 83 455 000 Euro para araştırma için ayrılmış. 1999 yılında alınan bir kararla üniversite değişik kaynaklardan destek alarak 25 alanda stratejik projeleri desteklemektedir. Genelde üniversite iddialı olduğu alanlarda ve stratejik önemi olan alanlarda ayrıcalık yaratarak birimleri ve bilim insanlarını ayrıca desteklemektedir. Ayrıca uluslararası alandaki mobility programları ve öğrenci değişimi ve yurtdışı araştırma proje

Üniversitenin Güçlü Bir Araştırmacı Kadrosuna Sahiptir
Üniversitenin eğitim, araştırma ve servis hizmetleri görevi ile işlevini geçekleştirdikleri belirtiyorlar. Başlangıçta Katolik eğitim vermek üzere oluşturulan üniversite, şimdi halen din, tarih ve felsefe alanında önemli çalışma yapmakla beraber ağırlıklı olarak tıp, fen, sosyal bilimlerden oluşuyor. Belçika’nın en büyük Tıp Fakültesi, güçlü bir teoloji fakültesi ve hukuk fakültesi yanında felsefe ve sosyoloji fakülteleri bulunuyor. UCL’nin felsefesi araştırma ve eğitimde yaratıcılık ve mükemmeliyet merkezleri ile öncü olmayı hedeflemektedir. Üniversitenin 21 bin öğrencisi ve 5 bin akademik ve idari personeli ile yerel olduğu kadar uluslararası komumda bulunmaktadır. Üniversitenin 2568 araştırmacısı, 826 akademisyeni ve 1742 araştırma ve teknik personeli bulunmaktadır. Teknisyenler araştırmacılardan sonra üniversitenin araştırma direğini oluşturuyorlar. Her öğretim üyesinin özellikle uygulamalı bilmelerde bir veya iki teknisyeni bulunuyor. Öğretim üyesi olarak üniversite ile anlaşmanıza bağlı olarak değişiy
Avrupalılar ile aynı ortamda bulunan ve onlarla aynı platformlarda bilim yapmaya, verilerini sunmaya çalışan bir bilim insanı olarak Avrupalı hocaların sahip olduğu olanaklar ile kendi durumunuzu karşılaştırınca durumu yazmaktan başka çare kalmıyor. Toplantıyı düzenleyen hocanın ekibinin de 60 kişinin olduğunu ve çoğunluğunun doktora yapan öğrenciler olduğunu duyunca iyice aşağılık kompleksine kapılmadan darısı bir gün ülkemizin bilim insanlarına demekten başka söz kalmıyor.

Üniversite İddialı Alanlarda Ayrıcalıklı Olarak Öne Çıkmayı Benimsiyor
Üniversite 2004 yılında Bologna deklarasyonu ile Belçika yöneticilerinin talebi ile bir çok alanda ülkenin öncü üniversitesi olarak ilgili işbirliklerinin sağlanması ve uluslararası bir yapıya kavuşması istenmiştir. UCL’nin bugün çoğunluğu Avrupa ülkeleri olmak üzere 500 üniversite ile partner anlaşması bulunmaktadır. Ayrıca UCl artık Bologna’dan bağımsız tek başına kendi değişim programını oluşturmuş durumdadır.
Bugün üniversitenin beş öğrencisinden biri yabancı ve 120 ülkeden öğrenciler bulunmaktadır. Yüksek Lisans ve Doktora programına önem veriliyor ve öğrencilerin dörtte biri diğer partner üniversiteler ile işbirliği içinde yüksek lisans ve doktora yapmaktadırlar. Kısa süreliğine bulunduğum toplantıyı organize eden bölümde gördüğün onlarca değişik ülkeden doktora öğrencilerinin her birinin renkliliği insanın içini açıyor.

Üniversite E-devlete ve E- Öğrenmeye geçiyor
Eğitim çok iddialı oldukları bir alan. Öğrencilerin yeni ilgi alanları, yeni yetenekler ve yaşama alanları kazandıklarını belirtiyorlar. Öğrencileri kendi eğitim ve öğrenme yeteneklerini kendileri zenginleştirmekte. Yeni fikirlere açıklar. Campus yolu ile E-öğrenmeye 2000 yılında geçmişler. Yan dal, yaşam boyu öğrenme sürecini uygulamaktadırlar.
Öğrenciler için sosyal yaşama önem verilmektedir. Öğrencilerin kendilerini geliştirmesi için hiçbir şeyden kaçınılmıyor.
Üniversitede Özerklik Önemlidir
Üniversitelerin temel özeliklerinin başında özekliği gelmektedir. Üniversite özekliğini belirleyen etmenlerin başında ise kendi öğrencisini kendisinin belirlemesi, kendi öğretim üyesini kendisinin belirlemesi, yöneticilerini belirleyebilmesi, mali kaynak bulabilme ve yaratabilme gibi faktörler öncelikli olarak aranmaktadır. Öğretim üyelerinin maaşlarını üniversite yönetimi ile öğretim üyesi arasında üretkenlik ve verimliliğe bağlı olarak belirleniyor. Öğretim üyeleri her ders yılı sonunda öğrenci ve akreditasyon kurulu tarafından denetleniyor. Üniversite yönetimi maaş düzeyinin belirlenmesinde değerlendirmeleri dikkate almaktadırlar.

Üniversite Öğrencisini Nasıl Belirliyor
Belçika’da her üniversite kendi öğrencisini kendisi belirlemektedir. UCL Tıp Fakültesi öğrencileri dışında diğer öğrencilerin lise son sınıftaki mezuniyet sınavı notları ve diğer lise başarı notu ile herkes istediği fakülteye kayıt yaptırmakta.
Üniversiteye gelen öğrencilerin %60 başarısızlıktan üniversiteden atılıyor.
Üniversite eğitimi çok sıkı ve öğrencilerin çok çalışmayı gerektiriyor. Öğrenci üniversiteye kayıt yaptırıyor ancak ilk yıl öğrencinin %60 okuyamayacağı düşüncesi ile üniversiteyi terk etmekte veya bir yıl daha devam etikten sonra başaramayacaksa başka bir alana kayıt yaptırabilmektedir. Nasıl anlıyorlar öğrencinin başarısız olduğunu? Ciddi ödevler, sınavlar, sözlü sunular ve dönem sonu yazılı sınavdaki başarıları belirliyor. Öğrencinin dersi kavrama ve anlama durumu, seminer notu, ödevleri ve sınav sonuçları gibi başarı ölçütleri ile kişinin üniversiteyi okuyup okuyamayacağına karar veriliyormuş. Başaramayan öğrenci kendi sorumluluğunu kabullenerek okuyabileceği bir alana kayabilmektedir. Aralıklarla öğrenci affı yaparak üniversiteyi okuyamayacak adama diploma verilmiyor.
Tabii dersler ciddi yapılıyor. Hocalar yetkin ve derse gitmeden hazırlanıyorlarmış. Konuştuğum bölüm başkanı, dersim var ona hazırlık yapmam gerekir diyor. Mutlak bir iki yeni literatür ile öğrenciye gitmeliyim diyor. Dersler sıkı ve zor olduğu için öğrenciler ilk hafta kafadan ders yapılmaz, son hafta memlekete kaçmak arada üç hafta devamsızlık hakkımı kullanırım gibi hiçbir lakaytlık görülmüyor. Hem sistem buna yer vermiyor hem de yöneticiler bu konuda çok duyarlı.

Öğretim Üyesi Seçimi En Zorlu Süreç
Öğretim üyesini nasıl belirliyorlar? Öğretim üyesi olmak belki de en zor iş. Bir bölümde ilanla talep edilen bir kadroya iyi bir doktora, post-doc, çalışması çok sayıda iyi dergide yapılmış yayın ve diğer çalışmaları dosya ile başvurularak yapılmaktadır. Adaylar içinde en iyisi alınmaktadır. Adayların yeterli düzeyde bilim adamlığı ve ders verebileceği kanattı oluşmasa hiç kimse alınmayabiliyor da. Bilim insanı çok değer görüyor. Üniversiteyi gezdiren rehber üniversitenin ünlü şahsiyetler il tanındığını belirtirken, bir arkadaşımız şimdiki profesörleri sorduğunda. Profesör denilince söz özü güvenilir ve fikrine başvurulan kişi olarak biliniyor. Ayrıca akademisyenlerde artık bilimsel bilgisi yanında kültürel alt yapısının da önemsendiğini belirtiyorlar. Toplumun öğretim üyelerinden biraz entelektüel derinlik istediğini anladım.
Toplantı yemeğinde değişik ülkelerden gelen bilim insanları ile yaptığımız konuşmada Avrupa’da bilim insanlarının akademik aşamada mutlaka başka bir kurumda yer aramak zorundadır. Avrupa ve Amerikan üniversitelerinin dinamizmi kanaatimce akademik kadro aşamamsında başka bir üniversitede kadro bulma koşuluna bağlıdır. Ayrıca akademik kariyerlerinde bir başka üniversitede yer aramsının hem kişinin özgüvenle çalışması, hem daha yüksek maaşla pazarlık masasına oturması olanak tanıdığını. Ayrıca kurumların belirli kişilerin kendi kafadar şekillenmesine olanak vermemesi bakımından önemsendiğini gördüm.

Yöneticilerini Nasıl Seçiyorlar
Rektör Mayıs 2009 da seçilmiş. Bütün profesörler, belirli oranda öğrenciler ve çalışanların oyları ile rektör belirleniyor ve Milli Eğitim Bakanı atıyor. Rektörün başarılı olması durumunda ikinci defa seçilebilmektedir. Sistem Fransız modelinden alınmış gibime geldi.
Seçim komisyonu seçime katılacak adayların özelliklerini belirliyor adaylar projelerini öğrencilere, çalışanlara ve üniversiteye anlatıyor. Şaka yollu eğer aday seçildikten sonra verdiği sözü tutmasa ne olur? diyorum. Rektör saygın kişidir. Yapamayacağı sözü söylemez. Binlerce öğretim üyesi, çalışan, öğrenci ve aileler rektöre güvenmek zorundadır. Pekâlâ, seçimlerde adam kayırma, kişilere ayrıcalık yaratmak, kadro sözü gibi nepotist yaklaşımlar yaşanıyor mu? Böyle şeyler burada bilinmez. Herkes liyakati ile üniversitede çalışır. Herkes bir birinin bilimsel düzeyini bildiği için, yönetim hak etmediği hale kimseye ayrıcalık yaratmaz. Öğretim üyesi bilgisi, bilim yapma ve sunma kapasitesi ile üniversiteye alınır ve üniversite ile arasındaki anlaşma dışında ayrıcalık sağlayamaz. Her şey proje üzerinde gelişir.
Yeni Rektör’ün hedefi daha çok uluslararası ilişkiler olduğu açıklandı. Üniversite olarak uluslar arası ilişkiyi teşvik etmekte imişler. Öğretim üyelerinin üniversiteye alınmasında bu ilişkileri sağlayabilme kapasitesinin de kriter olarak alındığı belirtiliyor.

Dekan Seçimi
Dekan fakülte üyeleri tarafından belirleniyor. Seçim öncesi ilan veriliyor ve adaylardan arana özellikler belirleniyor. Asıl önemli olan bölüm, enstitü başkanlığıdır. Üniversitenin bilimsel mortu ve taşıyıcıları bölüm ve enstitü başkanlarıdır. Bölüm başkanları genelde profesörlük ile eşdeğer olduğu için ilanla herkese açık ve adayın prestijine bağlı olarak anlaşma ile sonuçlanmaktadır. Profesör ve bölüm başkanı bir seminer ile temel bilimsel çalışmalarını ve projelerini açıklayarak çalışanların güvenini almak zorundadır.

Özet olarak, batının gelişmiş üniversiteleri arasında önemli bir yeri olan UCL’nın kendine özgü üniversite gelenekleri var. Güçlü bir tarihi ve felsefi geçmişe sahiptir. Üniversitenin sağlam gelenekleri bulunuyor. Ayrıca niteliği yüksek bilim insanlarına sahip. Bilim insanlarının üniversitede kalma koşulu sürekli proje ve yayın yapmak olduğu için ciddi bir rekabet ve çalışma temposu hakim. Bunu her alanda laboratuarlardaki öğrencilerde bile hissedebiliyoruz. Bilimsel kapasitesi bu yüzden çok yüksek. Üniversite yönetimi liyakate dayalı, şekilleniyor ve amaç üniversiteyi sürekli ileriye taşımak. Rektörler vizyon ve misyon sahibi. Nitelikli öğrenci profiline sahip, ilk iki yılda öğrencinin yarısı ilgili bilim alanında okuyamayacağı gerekçesi ile okuldan ayrılmak zorunda kalır. Bizdeki gibi bitiremedi diye öğrenci affı ile zorla diploma verilmiyor. Bir kez daha gelişmiş üniversitelerin yerleşik geleneklerinin olduğa, kişisel argümanlardan arındıkları, liyakate dayalı bir akademik kadro ve yönetim anlayışının ye
Yeni eğitim ve öğretim yılının bütün üniversitelerimiz için hayırlı olmasını dilerim. Üniversitelerimin açıldığı bu günlerde ülkemiz üniversitelerinin sorunları ve işleyişi ile gelişmiş batı üniversiteleri ile karşılaştırdığımda neden ilk 500 üniversite içinde olmayışımızı daha iyi anlıyorum. Umarım bir gün bizde de batılı anlamda bilime önem verilir. Üniversiteler, üniversiteyi okuyabilecek öğrenciler ile eğitim yapar. Bilim ve araştırma ise bilim adamı niteliği yüksek araştırıcılar ile hiçbir maddi ve manevi sorun yaşamadan bilim yapma şansı bulur.